VPN و احراز هویت دومرحله‌ای: نقش‌های متفاوت

یک اتصال VPN و یک ورود دو عاملی هر دو می توانند در یک روال صبحگاهی ظاهر شوند، که باعث می شود نقش‌های آن‌ها به‌آسانی با هم اشتباه گرفته شوند. آنها به سوالات مختلفی می پردازند. VPN نحوه رسیدن ترافیک شبکه انتخابی به مقصد را تغییر می دهد. احراز هویت دو مرحله ای الزاماتی را به ورود به حساب اضافه می کند. استفاده از یکی، جای حفاظتی را که دیگری فراهم می‌کند نمی‌گیرد. یک روال امنیتی مفید به هر کنترل یک کار تعریف شده می دهد و شکاف های بین آنها را بررسی می کند. هیچ‌یک از این دو ابزار حفاظت کامل را تضمین نمی‌کند و روش‌های احراز هویت نیز در برابر فیشینگ به یک اندازه مقاوم نیستند.

VPN و احراز هویت دو مرحله ای مراحل مختلفی را پوشش می دهند

فرض کنید زمانی که از خانه دور هستید به ایمیل خود وارد می‌شوید. اتصال شبکه درخواست را به سمت سرویس ایمیل منتقل می کند. سپس سرویس ایمیل تصمیم می گیرد که آیا ورود به حساب مجاز است یا خیر. یک VPN فعال می‌تواند بخشی از راه‌اندازی شبکه شما باشد، اما به ارائه‌دهنده ایمیل نمی‌گوید که آیا شخصی که رمز عبور شما را وارد می‌کند واقعاً شما هستید یا خیر. این تصمیم به فرآیند احراز هویت حساب تعلق دارد.

عکس آن نیز صادق است. وارد کردن یک کد ورود اضافی، اتصال VPN را ایجاد نمی کند یا تصمیم نمی گیرد که کدام برنامه ها از آن استفاده کنند. با جدا کردن تنظیمات اتصال از تنظیمات حساب شروع کنید. معرفی اتصال امن سمت شبکه را توضیح می‌دهد، در حالی که تنظیمات امنیتی ایمیل یا ارائه‌دهنده کار شما گزینه‌های احراز هویت آن را مشخص می‌کند. جدا نگه داشتن این وظایف باعث می شود که متوجه شوید زمانی که یکی از آنها فراموش شده است.

از حساب هایی که می توانند حساب های دیگر را بازیابی کنند محافظت کنید

با سرویس‌هایی که مسیرهای بازیابی شما را کنترل می‌کنند، بازبینی حساب را شروع کنید. صندوق ورودی ایمیل ممکن است پیام های بازنشانی رمز عبور را برای چندین سرویس دیگر دریافت کند. یک دستگاه یا حساب ابری ممکن است دارای پشتیبان‌گیری و اعتبارنامه‌های همگام‌سازی شده باشد. مدیر رمز عبور شما ممکن است حاوی اطلاعات مورد نیاز برای دسترسی به هر دو باشد. قبل از اینکه تصمیم بگیرید که کدام حساب در ابتدا مستحق توجه است، این وابستگی ها را به صورت خصوصی فهرست کنید.

قوی ترین گزینه مناسب احراز هویت را که هر سرویس واقعاً پشتیبانی می کند فعال کنید و قبل از خروج از سیستم، نحوه عملکرد بازیابی را درک کنید. CISA احراز هویت چندعاملی را توصیه می‌کند و در صورت دسترس‌پذیر بودن، روش‌های مقاوم در برابر فیشینگ را ترجیح می‌دهد. فرض نکنید که یک حساب دارای کنترل های یکسان است، زیرا سرویس دیگری از صفحه ورود مشابه استفاده می کند. برای یک تیم کوچک، مسئولیت این بررسی را تعیین کنید. در غیر این صورت همه ممکن است تصور کنند که مدیر یک حساب شخصی را بررسی کرده است که هیچ کس دیگری نمی تواند آن را بررسی کند.

درک کنید که یک کد اضافی چه چیزی را می تواند و چه چیزی را نمی تواند ثابت کند

روش های مختلف احراز هویت مقاومت متفاوتی در برابر حملات ارائه می دهند. یک کلید امنیتی فیزیکی یا کلید عبور پشتیبانی شده از فرآیندی متفاوت از کد کپی شده از برنامهٔ تولید کد احراز هویت استفاده می کند. درخواست برای تأیید ورود به سیستم تنها در صورتی معنادار است که با اقدامی که شما عمداً شروع کرده‌اید مطابقت داشته باشد. هرگز صرفاً برای متوقف کردن اعلان‌های تکراری، درخواست ورود غیرمنتظره را تأیید نکنید.

کد اضافی را اطلاعاتی ندانید که باید برای کارکنان پشتیبانی بخوانید. اگر درخواست غیرمنتظره ای دریافت کردید، از طریق مسیر مورد اعتماد معمول خود به سرویس برسید و حساب را در آنجا بررسی کنید. عادت عملیاتی ساده است: ورود به سیستمی را که شروع کرده اید تأیید کنید، از روشی که سرویس پشتیبانی می کند استفاده کنید و اطلاعات بازیابی آن را در دسترس خود نگه دارید. اتصال VPN یک درخواست احراز هویت غیرمنتظره را به یک درخواست قانونی تبدیل نمی کند.

دسترسی به پیکربندی را جدا از ورود به حساب مدیریت کنید

برخی از برنامه‌های VPN یک آدرس اشتراک یا یک فایل پیکربندی را بدون درخواست رمز عبور حساب ارائه دهنده هر بار وارد می کنند. بنابراین جزئیات وارد شده می توانند مستحق محافظت جداگانه باشند. فعال کردن عامل دوم در حساب ارائه‌دهنده نشان نمی‌دهد که پیکربندی که قبلاً در جای دیگری کپی شده است کار نمی‌کند. جلسات حساب، فیدهای اشتراک و اعتبارات اتصال می توانند چرخه عمر متفاوتی داشته باشند.

بررسی کنید که برنامهٔ VPN شما چه اطلاعاتی را ذخیره می کند و ارائه دهنده چگونه با جایگزینی یا ابطال آن برخورد می کند. اگر پیکربندی فاش شده است، آن رویداد خاص را برای پشتیبانی توضیح دهید نه اینکه فرض کنید تغییر رمز عبور آن را برطرف کرده است. راهنمای مدیریت اشتراک برای سازماندهی اعتبار، دسترسی به حساب و استفاده از دستگاه مفید است. کدهای بازیابی و تصاویر تنظیمات اتصال فعال را در یادداشت عمومی یا یادداشتی با دسترسی گسترده قرار ندهید.

پیش از آنکه عامل دوم از دسترس خارج شود، بازیابی را آماده کنید

یک فرآیند ورود قوی هنوز به یک برنامه بازیابی عملی نیاز دارد. در نظر بگیرید که اگر تلفن مورد استفاده برای احراز هویت گم شود، آسیب ببیند یا جایگزین شود چه اتفاقی می افتد. روش بازیابی پشتیبانی‌شده ارائه‌دهنده حساب را دنبال کنید و کدهای بازیابی را در مکانی امن که منحصراً به همان تلفن وابسته نیست نگه دارید. در صورت پشتیبانی، یک روش پشتیبان مناسب را قبل از شرایط اضطراری ثبت کنید.

درستی برداشت خود از روش بازیابی را بدون قطع عمدی دسترسی به حساب بررسی کنید. مطمئن شوید می‌دانید اطلاعات بازیابی کجا نگهداری می‌شود و کدام حساب، نشانی ایمیل مرتبط را کنترل می‌کند. هنگامی که یکی از اعضای تیم نقش خود را تغییر می دهد یا زمانی که دستگاهی بازنشسته می شود، این روند را جاری نگه دارید. از ابداع یک راه حل مشترک غیررسمی مانند نگه داشتن کدهای یکبار مصرف همه در یک چت گروهی خودداری کنید. راحتی نباید یک مکالمه آشکار را به مسیر بازیابی کل تجارت تبدیل کند.

ورودهای معمولی را به اندازه کافی قابل پیش بینی کنید تا متوجه تغییرات شوید

از یک مسیر ثابت به صفحات مهم حساب، مانند نشانک ذخیره‌شده‌ای که قبلاً تأیید کرده‌اید، استفاده کنید. پیام‌های غیرمنتظره را به‌جای دنبال کردن آدرس‌هایی که در اعلان نشان داده می‌شود، به‌طور مستقل بررسی کنید. اگر چالش ورود به سیستم متفاوت به نظر می رسد، سرعت خود را کاهش داده و حساب و اقدام مربوطه را تأیید کنید. این عادت صرف نظر از اینکه شبکه فعلی Wi-Fi خانگی، داده تلفن همراه یا اتصال VPN باشد کمک می کند.

برای سفر و شبکه های مشترک، روال وای فای عمومی بررسی های تکمیلی اتصال را فراهم می کند. آن روال را به عنوان اجازه نادیده گرفتن هشدارهای مرورگر یا درخواست های حساب مشکوک تفسیر نکنید. حفاظت از شبکه، امنیت مرورگر، به‌روزرسانی‌های برنامه و احراز هویت می‌توانند از یکدیگر پشتیبانی کنند، اما هرکدام همچنان به پیکربندی صحیح خود و کاربری نیاز دارند که تصمیم درخواستی را درک کند.

به دسترسی خاصی که در معرض دید قرار گرفت پاسخ دهید

اگر به طور تصادفی رمز عبور حساب را به اشتراک گذاشتید، فرآیند بازیابی رمز عبور و جلسه آن سرویس را دنبال کنید. اگر ورود به سیستمی را که شروع نکرده‌اید تأیید می‌کنید، این واقعیت را گزارش کنید و دسترسی به حساب را سریعا بررسی کنید. اگر مورد افشا شده یک اشتراک یا پیکربندی VPN است، از ارائه دهنده VPN در مورد جایگزینی یا لغو آن جزئیات بپرسید. اتفاق را دقیق توضیح دهید تا اقدام اصلاحی، همان اطلاعات دسترسی افشاشده را هدف بگیرد.

برای سوالات مربوط به حساب Lumeraya یا پیکربندی، از طریق Lumeraya Help شروع کنید و جزئیات حساس را در کانال پشتیبانی خصوصی نگه دارید. شما نیازی به اثبات یک حادثه با ارسال راز علنی ندارید. زمان تقریبی، آنچه به اشتراک گذاشته شده است، و دستگاه یا حساب مربوطه را ثبت کنید. این حقایق به ایجاد یک پاسخ مفید بدون تبدیل عدم قطعیت به ادعای بدون پشتوانه مبنی بر اینکه هر سرویسی به خطر افتاده است کمک می کند.

یک روال متعادل حفاظت از اتصال، احراز هویت حساب و بازیابی را به اندازه کافی برای بازرسی از هم جدا نگه می دارد. امروز یک حساب مهم را بررسی کنید: فاکتور دوم آن را شناسایی کنید، مسیر بازیابی آن را تأیید کنید، و مطمئن شوید اطلاعات دسترسی آن در کنار تنظیمات افشاشده نگهداری نمی‌شود. این یک پیشرفت ملموس است که نشانگر اتصال به تنهایی نمی تواند ارائه دهد.